naar 'uis

 

 

 

Treuzelèèrs on tour

De Treuzelèèrs on tour

Keulen

6 en 7 oktober 2012

De Treuzelèèrs on tour

Maastricht

4 en 5 oktober 2008

lees ut verslag

De Treuzelèèrs on tour

Gent

1 en 2 oktober 2005

lees ut verslag

 

 

 

Dwb De Treuzelèèrs on tour Köln  

6 & 7 oktober 2012

Treuzelèèrs, Köln, Kölsch, Seilbahn, Dom aussehen
und totale Wahnsinn........

Dag 1, foto's dag1

Samstag 6-10.

Na endlich, het was weer zover. 4 jaar na de bestorming van Maastricht ging “DB de Treuzelèèrs“ op 6 en 7 oktober 2012 weer eens op pad.
Ditmaal met een extra speciale reden, de viering van het 33-jarig bestaan van de band.

Om 7.45 uur werd iedereen verwacht bij Fitness Palace in Bergen op Zoom, de sportschool van unsere Sandra, alwaar we werden onthaald op een hartelijk weerzien, würstenbrot, koffie en slap geouwehoer.

Zoals de gewoonte is bij de Treuzelèèrs, is op tijd verzamelen nog steeds een begrip dat niet in het Krabbegatse woordenboek staat, dus kwam deze en gene druppelsgewijs binnen.
Echter, dat mocht de pret niet drukken daar dit nu eenmaal bij de band hoort. Is al jaren zo en zal altijd zo blijven. t’Is gewoon niet uit te roeien.

Na de koffie even een toespraak van unser Präsident Marco. Wel zo’n 2 minuten met pauzes duurde het.
Ik zal de toespraak even samen vatten:

Welkom.
We gaan naar Köln.
We rijden via Antwerpen.
En we zijn er om ongeveer half twaalf.

Dat ‘ie daar nog twee minuten over gedaan heeft mag je een prestatie noemen. Na deze ellenlange maar levendige toespraak was dan eindelijk iedereen zover om rond 9 uur de reis aan te vangen. De PKW’s konden worden gestart om richting Köln te vertrekken......................................

.

Met goede moed en vooral veel zin, werd de reis aangevangen en eerlijk is eerlijk, iedereen was na een ritje van ongeveer 2 ½ uur op de afgesproken plaats in Köln.
Rond half 12 was iedereen klaar voor de volgende fase, de rit met de U bahn of tram, wat het ook geweest moge zijn, naar de overnachtingsplek in het centrum.
Dit bleek een jeugdherberg te zijn niet ver van het centraal station, dus lekker in het centrum, alwaar wij met onze gemiddelde leeftijd de term jeugdherberg niet echt eer aandeden

Maar goed, dat was niet ons probleem daar wij toch al niet zoveel interesse hadden in slapen. Eigenlijk werd er maar één kreet gebezigd “BIER“.
Dus de bullen achter slot en grendel en gaan met die hap, op weg naar het Gaffel am Dom voor een geweldige lunch.
Zag er geweldig uit, maar euh........ tot ieders verbazing voldeed het uitzicht niet geheel aan de verwachtingen die wij van duits bier hebben, WAAR WAREN DIE VERDAMMTE PULLEN GEBLEVEN????
Totaal niet te vinden. Wel van die 0.2 ltr longdrink glazen met Kölsch bier. `t Zag er niet uit, maar goed, bier is bier.
Hoppa, zo’n mannetje of 24 aan een lange tafel en laat maar komen dat Kölsch bier.
Was daar geen probleem, je had je glas amper vast of er kwam alweer een nieuwe aan. Een goed tempo, zeer geschikt voor de Treuzelèèrs.

In de tussentijd hadden we ook nog het besef om wat te eten te bestellen. Het begin was heel erg hoopgevend. Het kon al niet meer mis gaan.
Nadat iedereen had genoten van Goulash, Bochkwürst, Curry würst, Schnitzel en vooral veel bier, werd het tijd om Dom te gaan kijken. Voor de meesten geen probleem overigens, dom kijken!
Dus op naar die grote kerk op de markt (het kon niet tippen aan de Peperbus) en naar boven.
Tenminste, de meesten dan. Een tweetal bleef op de helft steken en zo’n vijf man/vrouw zagen die hoogte al helemaal niet zo zitten en bleven veilig op de begane grond. Izaak, Tamara, Stefan, Marjan en Cees kregen een heuse sponsorbijdrage mee om deze eens lekker klein te slaan in een Brauhaus. Dus verder op zoek naar die pullen, nergens te bekennen. Terwijl de anderen met hun tong op de schoenen de 388ste trede hadden bereikt om van bovenaf te zien dat de café’s beneden waren, waren de andere vijf bij Brauhaus Früh begonnen aan een wedstrijdje Schnapss met bier met op de achtergrond muziek van duitse collega’s.
De winnaar is niet bekend, al vermoed ik dat dit het Brauhaus zelf is gezien de rekening.
Van ons vijven is Stefan is er nog het meest op vooruit gegaan, al spreekt hij geen woord duits, de ober is zijn beste vriend geworden!

Natuurlijk weer te lang blijven plakken, de anderen waren inmiddels weer beneden, dus werden we telefonisch, vriendelijk doch dringend verzocht om naar de verzamelplaats bij de Dom te komen om onze volgende onderneming aan te vangen. Een stadstour met gids, door Köln.
Een riskante onderneming voor de gids zelf daar de Treuzelèèrs vooral interesse hebben in café’s waardoor deze gids meestal niet toekomt aan zijn programma.
Zo ook dus weer deze keer. Na 20 seconden luisteren en 5 meter lopen had iedereen toch al wel weer dorst.
Dus de gids maar aangespoord om vooral een toch maar een Brauhaus op te zoeken. Zo gezegd zo gedaan. Brauhaus Peter werd een bezoek aangedaan,
Nu schijnt het na navraag de bedoeling zijn geweest om zo’n 2½ uur door de stad te lopen maar op één of andere manier werd dat 2½ uur drinken en 20 minuten lopen. We snappen nog steeds niet hoe dat kon gebeuren.........! Maar goed we gaan er ook niet over nadenken, te vermoeiend.
Naar binnen bij  Brauhaus Peter dus. Na het begroeten van de serveerster met 3 zoenen door een aantal leden van de band konden we genieten van de eerste pauze.

Gezegd moet worden dat de gids daar zelf ook geen enkel probleem mee had, goed aanpassingsvermogen deze man, hij kon net zo goed drinken als wij en zorgde er voor dat iedereen toch zeker niet droog kwam te staan.
Na nog wat verhalen over het bier en de stad, waarvan waarschijnlijk het merendeel het niet heeft meegekregen, werd onze favoriete bezigheid al snel hervat.
Maar goed, er moest toch ook nog wat historie opgesnoven worden dus op naar de volgende bezienswaardigheid.
Op weg naar Brauhaus Gilden in Sims, een brauhaus met een kelder waarvan de muren 2000 jaar oud zijn en dus uit de Romeinse tijd stammen.
Een prachtig Brauhaus maar ook hier kwam het weer op hetzelfde neer.
Na de nodige versnaperingen werd hier ter plekke besloten dat dit Brauhaus het brandpunt zou zijn van onze verdere missie van die avond. Later meer hierover....
De gids had het wel gezien en had waarschijnlijk ook geen dorst meer, dus van hem werd vrolijk afscheid genomen.
Inmiddels was de dag toch ver teneinde dus werd de terugreis naar onze uitvalbasis, de Jeugdherberg, aangevangen om daar de bagage naar de kamers te brengen en even een uurtje bij te komen.

Zo gezegd zo gedaan, nu zal men snel denken dat een jeugdherberg minimalistisch is, nou dat was hij ook. Maar wel voldoende voor ons om te verblijven, nette stapelbedden, schoon sanitair, eigenlijk wel top dus. Het was een gigantisch gebouw, netjes en een goede sfeer.

Na een uurtje lamballen, werd het tijd om te gaan eten, dus op naar Brauhaus Früh. Bloedwarm daarbinnen maar het eten was redelijk tot goed te noemen, Schnitzels, Varkenspoten, Sauerkraut en wat al niet meer werd besteld en weggewerkt, dessert er achterop en we waren er weer klaar voor. Genoeg brandstof voor een avondje gezellig feesten dus.
Op weg naar Brauhaus Gilden im Sims om daar de avond aktiviteit aan te vangen.
Zonder problemen, verassend, de juiste weg genomen en snel naar binnen, man wat een drukte daar, de tafels en stoelen in de kelder waren verdwenen en een grote dansvloer vol met mensen was het resultaat.
De juiste geschiedenis kent de schrijver van dit verslag niet, maar het schijnt dat een ober aan een van ons iets over onze jassen had te vertellen waarop deze antwoorde met WAS. Nu weet ik niet wat het misverstand is geweest maar de ober heeft niet begrepen dat onze jassen dus was waren en toen maar vroeg wie er bieten moest.
Niks voor ons dus wegwezen, op naar het volgende etablissement, Kulisse, een aardig café met een boven verdieping waar nog wat ruimte was om adem te halen.

Hier ging het pas goed los, na het bestellen van een vat bier en het zingen van wat liederen kwam de stemming er pas goed in. Maar goed je kan er geen dagen blijven dus na zo’n 2 uurtjes werd de volgende bestemming aangedaan, ik weet de naam er niet van... (wij wel Cees !)

Het werd allemaal wat wazig inmiddels, maar wat ik wel weet is dat ze daar wel flinke glazen bier hadden en ook dat er 2 poppen stonden, één met een bas (zo hadden we toch Eric nog bij ons) en één met harmonika die, door middel van het inwerpen van 1 euro, deuntjes speelden.
Nou dat hebben we geweten, het blijkt namelijk dat alle duitsers van één hetzelfde nummer houden. Dus na zo’n 10 keer hetzelfde nummer was daar de lol wel af.
Nadat we daar het licht uitgedaan hebben, tenminste zodra we buiten stonden ging de tent op slot, zijn we in onze experimentele fase terecht gekomen!!!
Met z’n allen naar een homo tent. Geweldig daar, de kasteleins hadden het gelijk door dat er nederlanders waren geland. Hup biertap open, nederlandse muziek en feesten maar.
Al met al was dit toch wel het hoogte punt van de avond.
Gezellige mensen, vooral Fritz (ik noem hem maar zo omdat ik het anders ook niet zou weten) was de klapper van de avond. Volle bos donker haar, rond de veertig, koltruitje dat net te kort was een te strak spijkerbroekie met omgerolde pijpen en laarsjes eronder. Dat mannetje kon feesten, was continu aan het klappen en aan het dansen met onze dames als hij de kans kreeg, al had hij aan Nienke een taaie daar deze eigenlijk nog beter op dreef was voor wat betreft feesten.

Maar goed na alle perikelen van deze dag had de schrijver van dit verslag wel genoeg gedronken en stalpoten opgelopen dus werd het tijd om af te zwaaien en het stapelbed op te zoeken.

Sonntag 7-10.foto's dag2

Nadat, naar het blijkt, eenieder toch weer veilig in de herberg was geland en van een korte maar wel verdiende nachtrust weer min of meer fit was om aan de volgende en laatste dag te beginnen, werden we vriendelijk, doch dringend verzocht om zo rond 10:30 uur te gaan ontbijten.
Zo gezegd zo gedaan dus na een korte wandeling aangekomen bij een bakkerij waar in de rookruimte tafels stonden gedekt met een prachtig ontbijt, broodjes, beleg, koffie, thee, jus. Alles was aanwezig, geweldig gewoon.
Al hadden sommigen het ontbijt niet helemaal bewust meegemaakt
Nou kun je natuurlijk niet de hele dag blijven eten dus werd het tijd om de activiteiten van die dag aan te vangen.

Op weg dus.

Sandra speelde de gids dus iedereen er achteraan met gevaar voor eigen leven, de route die we namen was namelijk niet de normale route die je zou nemen maar ook dat hebben we weer goed afgegeven.
Met volop lol en een hoop kabaal kwamen we aan op de spoorbrug over de Rijn.
Hier werd het enige officiële gedeelte van dit weekend afgehandeld.
Aan deze gigantische brug hangen, aan een hek van honderden meters misschien wel honderdduizenden hangsloten met tekst.


Aangezien het voor DB de Treuzelèèrs een jubileumjaar is, dus een reden om ook een hangslot aan de brug te hangen met de tekst “DB de Treuzelèèrs 1978-2011“.
Dit slot werd ceremonieel door Mathon, op dit moment het langste nog spelende lid van de band (en dat ook nog lang mag blijven), aan het hek bevestigd.
De sleutel werd met veel applaus in de Rijn gegooid.
Het is maar een klein slotje, en het valt niet op maar het is misschien een reden om er over een paar jaar maar weer eens naar op zoek te gaan!

Na dit officiële gedeelte op naar de activiteit van de dag, een mooie wandeling langs de Rijn van zo’n uur om eens lekker bij te komen van de vorige dag.
Aan het eind van deze wandeling zijn we beland bij een kabelbaan met de bedoeling om met deze kabelbaan weer naar de overkant te gaan en vandaar verder te gaan.....oeps probleempje. Twee leden van de groep bleken hoogtevrees te hebben dus wat nu!
Er werd opbeurend op de twee, waaronder de schrijver van dit stukje, ingepraat, om ze toch maar zover te krijgen om mee te gaan.
Na veel vijven en zessen lukte dit dan uiteindelijk ook. De twee angsthazen samen met hun partners in het voorlaatste bakkie en gaan met die hap. Nou ja gaan.......ach we zijn er gekomen.
Wat me wel van het hart moet is het feit dat je dan merkt dat deze groep zeer hecht is.
De twee angsthazen werden met veel gejuich onthaald op het eindpunt van de kabelbaan.
Wel fijn om dan te merken dat iedereen meeleeft. (graag gedaan Cees !!!)
Ook zijn dan de geinige opmerkingen niet van de lucht maar dat is nou net  wat het weer de moeite waard maakt om deel uit te maken van de Treuzelèèrs.

Goed na deze perikelen weer verder met het treintje, vanaf de Zoo naar het centrum en tevens het einde van ons bezoek aan Köln.
Het werd tijd om onze spullen op te halen en weer terug te keren naar de parkeerplaats waar onze PKW’s stonden.
Na wat twijfel over welke tram te pakken, zijn we toch goed aangekomen.
Na hartelijk afscheid te hebben genomen van degenen die niet mee terug gingen naar Bergen op Zoom, werd de terugreis aangevangen met als eindoel een paviljoen in de Bergse haven alwaar een geweldig buffet op ons stond te wachten.
Met de nodige verhalen, drank en met lekker eten werd het weekend nog eens even flink doorgenomen.
Maar ook aan dit fantastische weekend kwam helaas een einde.
Rond half tien werd er die avond afscheid genomen van iedereen, wel met de gedachte dat het binnenkort gelukkig alweer 11-11 is.
Dan gaan we verder waar we na dit weekend gebleven zijn, feesten, maar ook met wat ons allemaal bindt, muziek maken, veel en hard.

Iedereen van de Treuzelèèrs, maar toch zeker degenen die dit hebben georganiseerd, en zeker Sandra als degene die ontzettend haar best heeft gedaan en er met groot succes heel veel tijd in heeft gestoken, bedankt allemaal voor dit geweldige weekend en laten we hopen dat we over een jaar of 3 weer een weekendje weggaan en weer zo’n leuke tijd mogen hebben.

Agge mar leut ‘et und grüßgott.

Cees

 

Terug naar boven

 

 

Foto's Köln 2012

 

     

 

 

 

Terug naar boven