naar 'uis

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Elluf Elluf 2013

Geit,
Zalige meid,
Me legge n’aan oew oeve, Geit,
En late mè d’n opgeruimd gevoel,
Lekker éél de boel de boel.

Me gaan d’r fris en fruiteg tegenaan,
En blaze n`t stof uit onze kop vandaan.

Ja Geit, Leut komt mette Lente
Gin Arabiese of Praagse, neej: ’n permanente
Da ziede zó in d`òòge van de tandartsassistente.
Me staan ier same mette nuuwe Burregemééster,
En z’n Zeeuwse meske as mooie sier… hééster.
Ei zeetie, ‘k zijn éémmaal verwonderd,
’t lijket ier wel één tege n’onderd.

Al is ’t in mèèrt, de Vastenavend zal t`r komme,
Ondanks ellefduuzend plestieke namaak-bomme.
Sewijle voel d’oeweige ‘n ééndagsvlinder die z’n dag nie et,
Of dagge nét oew iepoteek bij de Rabo afgeslote n’et!

Enkelt Leut wit van ‘n donkere dag ’n zonnige te make,
Enkelt Leut lat alle vruchte naar Vastenavend smake.
En voorjaarsmoei, da kenne me nie,
d`Òògtezon van vastenavend gift ons nuuwe enerzjie.

Ja Geit, Leut zit in onze netuur
T’is ’n tradisie mè d’eeuwege duur.
’t Gròòtste geluk is `n blij gezicht,
Nuuwe lente, nuuwe leut en lache n`is verplicht!

Ga d`uit oew bol en dein mar mee,
Mè d`éél die Berregse blommezee.
Leut wor méér deur ‘t te dééle,
t`om-erreme, te wats-eppe of te mééle.

Ok gij Geit, verlang naar wa lenteweer,
Ge zij d`ommes gin groen meske meer.
Gij sta d’ier in de bloei van oew leve, lieve Geit,
Snákkend naar “voorjaarsverliefdeg’eid”.

Dus kredde voor oew lente-liebiedo,
Deze najaars-bok kedo!
Gif t`m kèès en van ketoen,
Dan zulle wij sebiet `t licht uitdoen!

Ja Geit, ieder najaar et z’n voorjaar,
De seizoenskaart voor de Vastenavend leg d’al klaar.
Leve n‘t féést, de krises waai verbij,
’t Zal t`r spere van de leut op jouwe Berregse wei.

Me belove n`oe ’n Vastenavend die mè d`alle kracht zal ontwake,
Om voorgoed ‘n end aan ‘t piekere te make!
Vastenavend, kek, dèèr fleurde pas van op...
Want: 'k Eb 't voorjaar in m'n kop!

Oudoe en Agge mar leut et!

Naar Boven